دکتر علیرضا شیخی | جراح مغز و اعصاب
آنچه باید در مورد درمان های غیر جراحی درد سیاتیک بدانیدعمومی

آنچه باید در مورد درمان های غیر جراحی درد سیاتیک بدانید

دکتر علیرضا شیخی
نویسنده: دکتر علیرضا شیخی
انتشار : ۰۹ مرداد ۱۳۹۹

در این یادداشت شش علت شایع سیاتیک و روش های درمان غیر جراحی آن توسط پزشک و متخصص فیزیوتراپی اشاره شده است.

 

6 علت اصلی درد سیاتیک و درمان های غیر جراحی

فشردگی دیسک کمر

فشردگی دیسک کمر که همچنین رادیکولوپاتی کمری نیز نامیده می شود. بیشتر موارد این عارضه بدون جراحی بهبود می یابد. این مشکل یکی از شایع ترین دلایل سیاتیک است که برای درمان به پزشک مراجعه می کنند و حدود 90٪ از بیماران مبتلا به این بیماری پاسخ خوبی به درمان محافظه کارانه می دهند. درمان شامل داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، داروهایی که بر اعصاب اثر می گذارند مانند گاباپنتین و تزریق استروئید اپیدورال است. برای هدایت تزریق از اشعه ایکس استفاده می شود که محل دقیق ضایعه را نشان می دهد [جایی که عصب فشرده می شود]. عوارض جانبی جدی مانند عفونت، خونریزی و آسیب عصبی بسیار نادر است، بنابراین یک روش بسیار ایمن است. این تزریق برای کاهش درد به کار می رود تا بتوان فیزیوتراپی را روش درمان محافظه کار گنجاند. "

هنگامی که یک بیمار به دیسک حاد مبتلا شود، باید درد آن کاهش یابد تا فیزیوتراپ بتواند کار خود را شروع کند. اگر بیمار تزریق استروئید اپیدورال نداشته باشد، ممکن است از یک استروئید موضعی همراه با تحریک الکتریکی یا سونوگرافی استفاده شود تا دارو مستقیماً در ناحیه ای که ضایعه [جایی که عصب فشرده شده است] تزریق شود. همچنین از کشش کمر برای کاهش اندازه فتق دیسک استفاده می شود و این کار با تمریناتی که به بیمار اختصاص می یابد ترکیب می شود. ممکن است برخی از بیماران با کشیدن کمر و برخی دیگر با خم شدن، علائم در آنها تسکین پیدا کند، بنابراین تمرینات در هر بیمار اختصاصی است. قدرت و پایداری به منظور کاهش خطر صدمات بیشتر کلیدی است. همچنین بیشتر این بیماران دارای اسپاسم عضلانی یا سفتی مفصل هستند که با استفاده از ماساژ درمانی و درمان دستی مفصل می توان از بین برد. همچنین از نوار کینزیو برای کاهش فشار و آرام ساختن عضلات استفاده می شود. "

 

تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی بیماری است که به دلیل ماهیت مکانیکی فشردگی بر روی اعصاب که معمولاً در اثر ترکیبی از آرتروز، برآمدگی دیسک و تنگی سوراخ های ستون فقرات (به نام نوروفورامن) ایجاد می شود، درمان آن دشوارتر است. "تزریق استروئید اپیدورال معمولاً همراه با دارو برای کنترل علائم تنگی کانال نخاعی استفاده می شود." فیزیوتراپی برای تنگی کانال نخاعی معمولاً شامل کشش، تمرینات و روشهای کاهش درد و التهاب است.

 

لغزش مهره

لغزش مهره می تواند ناشی از تروما یا انحنای ستون فقرات باشد و درمان های محافظه کارانه اغلب به بهبود فرد کمک می کند. کشش به طور معمول علائم را بدتر می کند، بنابراین بیشتر بر روی تمرینات مبتنی بر خمش تمرکز می شود. از تمرین های درمانی تا جایی استفاده می شود که برای تقویت شکم و پایداری محور بدن قابل تحمل باشد. همواره سعی می شود کشش لگن کاهش پیدا کند تا فشار در ستون فقرات کمر کاهش یابد. همچنین می توان برای کنترل التهاب و کاهش فشار عضلانی یا اسپاسم از روشهایی استفاده کرد.

 

سندرم پیریفورمیس

سندرم پیریفورمیس ممکن است به درمان محافظه کارانه واکنش مثبت نشان دهد. تزریق پیریفورمیس همراه با سونوگرافی برای درمان این بیماری موثر است. در صورت مواجه با سندروم پیروفیسیس پزشک در ابتدا سعی می کند علت آن را جستجو کند. آیا فرد در ورزش و یا فعالیتی که شامل استفاده بیش از حد از عضلات است اشتغال دارد؟ سپس یک برنامه ورزشی مطابق با بیمار از نظر ساختاری تهیه می شود و به وی اختصاص  پیدا می کند. در بسیاری از موارد، عضله پیریفورمیس به دلیل ضعف عضلات در باسن بیش از حد مورد استفاده قرار می گیرد، بنابراین تقویت آن مهم است. تحریک عصب سیاتیک همچنین می تواند در افزایش تحرک عصب سیاتیک مفید باشد و ابزار تحریک بافت نرم یا گرستون به همراه ماساژ بافت عمیق مؤثر است. "

 

بارداری

بارداری می تواند علائم سیاتیک در بسیاری از خانم ها به وجود آورد که می تواند یک وضعیت دشوار را سخت تر کند. برای سیاتیک مرتبط با بارداری، پزشکان سعی می کنند با ورزش ملایم، ماساژ و گرما یا سرما درمانی، علائم را کاهش داده و عملکرد طبیعی را احیا کنیم. استفاده از کمربند لگن و همچنین تثبیت کننده هسته نیز مفید است و ممکن است از نوار کینزیو برای تثبیت کمربند لگن به دلیل سستی رباط لگن استفاده شود.

 

تروما

تروما به ناحیه ماهیچه‌های سرینی می تواند التهاب و اسپاسم اطراف عصب سیاتیک به وجود آورد. ابتدا بر روی تسکین درد و التهاب با روشهای تمرینی تمرکز می شود و تمرینات ملایم بر اساس آنچه در معاینه به دست می آید و گستردگی میزان تروما انجام داده می شود. همچنین ثابت شده است که تحریک نخاعی و ماساژ باعث ایجاد مسکن طبیعی در بدن و کاهش سفتی عضلات می شود. با پیشرفت بیماران، تمرینات سختگیرانه تری برای تقویت عضله مرکزی و بازگشت آنها به فعالیت های منظم خود انجام می شود، چه این یک شغل باشد یا یک ورزش. "