دکتر علیرضا شیخی | جراح مغز و اعصاب
مراقبت های پس از جراحی کرانیوتومی مغزعمل های جراحی

مراقبت های پس از جراحی کرانیوتومی مغز

دکتر علیرضا شیخی
نویسنده: دکتر علیرضا شیخی
انتشار : ۰۶ مهر ۱۳۹۸

جراحی کرانیوتومی

جراحی کرانیوتومی جراحی است که درآن قسمتی از جمجمه را جهت دسترسی آسان به بافت مغز برداشته می شود.دراین جراحی،جراح با ایجاد شکافی درجمجمه اقدام به ترمیم و اصلاح ویا ازبین بردن ضایعه ایجاد شده خواهد کرد.همچنین این عمل به دو صورت جراحی در حالت هوشیاری و جراحی با بیهوشی کامل انجام میگیرد.

جراحی کرانیوتومی

کاربرد جراحی کرانیوتومی

از این جراحی جهت درمان انواع بیماری های مغزی،ازقبیل:
-رفع خونریزی مغز یا هموراژ
-تغییر درمایع مغزی ونخاعی
-رفع عارضه هایی خطرناکی همچون تومورهای مغزی
-رفع آدنوم یا تومورهیپوفیز
-مدولو بلاستوما
-تومورشوانوما
-تومورثانویه
-تومورکوردوما
-رفع آسیب دیدگی های سر همچون ضربه مغزی
-رفع شکستگی جمجمه وزخم جمجمه

 

عوارض جراحی کرانیوتومی

درمواردی ممکن است علائمی از قبیل موارد زیر بروزیابد که این علائم عبارتنداز:
-ضعف
-سرگیجه
-عدم تعادل یا عدم هماهنگی
-تغییرات شخصیتی
-گیجی
-اختلالات گفتار
-تشنج

عوارض جراحی کرانیوتومی

مدت زمان بهبودی پس از جراحی کرانیوتومی چقدر می باشد؟

دوره بهبودی جراحی مغز همچون دیگر جراحی ها نیاز به زمان و انجام مراقبت های ویژه میباشد که حدودا این زمان دو هفته تخمین زده شده است .البته این مدت زمان پس از جراحی بستگی به مسائلی از قبیل :
-شدت بیماری
-ناحیه تحت جراحی
-وضعیت عمومی وسلامت بیمار
-سن بیمار
-وجود بیمارهای دیگر

مراقبت های لازم پس از جراحی کرانیوتومی جمجمه

بیمار با انجام برخی نکات ساده میتوان هرچه سریعتر به بهبودی برسد.از جمله اقدامات هفته اول پس از جراحی شامل:
گاهی عمل جراحی تومورهای مغزی با رادیوتراپی (اشعه درمانی) و شیمی درمانی همراه است که این درمان ها شرایط را برای بیماران مقداری خاص تر می کنند
مصرف مرتب داروها تجویزی و داروهای ضدتشنجی بعد ازعمل
تعویض روزانه پانسمان
خووداری از حمام رفتن به مدت 2تا 5روز پس ازعمل
مراجعه به فیزیوتراپی جهت بهبودی عملکرد
کاردرمانی جهت تقویت فعالیت های روزمره فرد
خووداری از رانندگی به مدت دو هفته پس ازعمل

بیشتر در مورد تخصص دکتر علیرضا شیخی بدانید:

جراحی مغز

جراحی کرانیوتومی

درصورت مشاهده موارد زیر حتما با پزشک را درجریان بگذارید

دشواری در ادرار کردن
بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع
گیج بودن بیمار یا فراموشکار شدن بیمار
توهم داشتن و اختلالات گفتاری
مشاهده تغییرات قابل توجه در رفتار یا خلق و خوی بیمار
مشکلات بینایی یا شنوایی
خستگی بیش از حد یا به سختی از خواب بیدار شدن
حالت تهوع یا استفراغ
احساس ضعف در بازوها یا پاها یا به سختی راه رفتن
بیشتر یا شدیدتر شدن سردردها
احساس گزگز و سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی در صورت، بازوها یا پاها
غش کردن یا تشنج
افزایش حساسیت به نور، خشک و سفت شدن گردن یا تب بالای 38 درجه سلسیوس
قرمز، متورم و دردناک شدن ساق پا